O Χριστουγεννιάτικος Μικρός (μου) Πρίγκιπας

Προσπαθώ να θυμηθώ πότε πρωτοδιάβασα το βιβλίο του Antoine de Saint-Exupéry αλλά είναι μάταιο, όπως επίσης μάταιο είναι να προσπαθώ να μετρήσω τις φορές που το έχω διαβάσει!
Δεν θυμάμαι καν πότε υιοθέτησα την συνήθεια να το διαβάζω κάθε χρόνο την περίοδο των Χριστουγέννων, ούτε υπάρχει λόγος φυσικά να απαντήσω στο «γιατί» το κάνω αυτό!
Είναι σαν ένα προσωπικό «χριστουγεννιάτικο έθιμο» αν θέλετε..
Κάθε χρόνο, «κουρνιάζω» κοντά στο δέντρο, αρκούμαι στο φως των κεριών και των λαμπακιών του δέντρου, ετοιμάζω κι ένα φλυτζάνι ζεστό καφέ και διαβάζω τον Μικρό Πρίγκιπα…
Και κάθε φορά τυχαίνει να εστιάζω σε διαφορετικά σημεία…
Πολλές φορές απογοητεύομαι με τη διαχρονικότητα μερικών χαρακτήρων του βιβλίου, πάντα όμως σκέφτομαι τους μικρούς πρίγκιπες,τις αλεπούδες, τα τριαντάφυλλα και τους φύλακες αυτών που έχω γνωρίσει και αμέσως μου περνάει!
Γιατί «βασιλιάδες», «μεγάλοι» που δεν προλαβαίνουν (και άρα δεν απολαμβάνουν), που κρίνουν τον κόσμο από τα παπούτσια και τα ρούχα του, που αγαπούν τους αριθμούς (και εξαρτάται η ζωή και η ευτυχία τους από χαρτονομίσματα) θα υπάρχουν πάντα, όπως υπήρχαν και το 1937 που γράφτηκε η ιστορία του Μικρού Πρίγκιπα.
Μαζί όμως με όλους αυτούς, θα υπάρχουν και αυτά τα μεγάλα παιδιά, με την μεγάλη καρδιά που δε θα χορταίνουν να μαθαίνουν, να βελτιώνονται, να ανακαλύπτουν τον κόσμο, να κάνουν φίλους και να αγαπούν τη ζωή!

* Περιμένοντας να κοιμηθούν τα «παιδιά» ώστε να μην με διακόψει κανείς από τον χρόνο που θα αφιερώσω στον δικό μου μικρό πρίγκιπα, χαμογελώ καθώς σκέφτομαι πως εδώ και 30 χρόνια είμαι η μικρή αλεπού για κάποιον, που ακόμα κι όταν φύγει θα γελούν πιο δυνατά τα αστέρια για μένα…

Με πολλή αγάπη,

«Ζωή.»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *